Tekst 1
Tekst 2

Tekst 3

 

Vraag en Antwoord tekst 1
Door Rini van Vught
December 2005


Vraag en Antwoord is een rubriek waarin de mailwisseling is weergegeven tussen Rini en een lid van de Vriendenkring van de Stilte. De naam is steeds vervangen door Piet of Pieta. Hieronder is de tekst weergegeven.


Rini,

Wat is hetgeen wat ik nu echt wil? Ik bruis van impulsen en de ene impuls is nog waarachtiger dan de andere. Waar ik mij bevind beïnvloed ook mijn impulsen. Als ik bij mijn ouders ben denk ik over woonboerderijen (samen met mijn ouders), als ik op een info avond ben over de Triniteinen denk ik aan de Triniteinen. Als eerste impuls komt er verzet boven, ik heb er eigelijk niets mee. Maar van de week heb ik vrijdag vrijgenomen om te mediteren en dat maakt toch wel erg veel los. Na die 'stilte' denk ik, waar maak ik me toch allemaal zo druk om, als mijn vriendin binnen komt denk ik dan: wat een toestanden allemaal....
De stilte spreekt echt..
Maar is die stilte afhankelijk van mij, wie ben ik, hoe zie ik alles, door wat ben ik bevooroordeeld, wat heb ik allemaal vast gezet met standpunten en wat niet?, wat schept mijn realiteit? ben ik afhankelijk van chemische stofjes? ben ik afhankelijk van gedachten die ineens in mij verschijnen? Ben ik afhankelijk van de standpunten die ik heb ingenomen. Wat zal er gebeuren als ik standpunten ga verliezen?
Ik ben... maar dat is een mooi gezegde, Ik denk dat ik ben maar ik ben ervan overtuigd dat ik nog iets of iemand ben. Waarom is het zo moeilijk om die standpunten los te gooien. Ben ik het niet eens met de consequenties of ben ik gewoon bang voor verandering, heb ik mezelf zo vastgespijkerd dat ik niet eens meer mijn standpunten nog een keer onder de loep wil nemen? De wekelijkheid klinkt zo onoverkoombaar, zo echt, zo vanzelfsprekend. Maar waarom zijn mijn hersenspinsels er dan niet in staat om hun handen er vanaf te houden en het te laten zijn in plaats van het te willen bevatten en in hokjes te stoppen om het zo te kunnen objectiveren en het te maken tot een denkconcept wat ik maar al te graag wil geloven....
Ik weet het gewoon niet meer, en al die impulsen ben ik ook zat, het komt op, het is op dat moment helemaal waar, er bestaat niets meer dan die impuls, en dan van het een op het andere moment is er die andere impuls die helemaal waar is, die de voorgaande impuls in een keer van tafel veegt en die de hele realiteit claimt tot het moment is aangebroken dat er een andere impuls verschijnt die dan de hele wereld denkt te bevatten....
Wat een toestanden....
In zo'n toestand voelt het ook totaal niet om er afstand van te doen of om een tijd te mediteren, in zo'n toestand is het alleen die toestand die de dienst uitmaakt. en de vorm van die toestand maakt niet uit, Triniteinen of een wijngaard of een woonboerderij of een appelboomgaard of mijn werk of wat dan ook...
Maar als er dan toch ineens ruimte verschijnt om te mediteren dan vervalt die toestand en is er niets meer over om aan vast te houden, enkel de stilte......
Het enige wat dan nog rest is te beseffen dat IK niet de toestanden in de hand heb.... Moet ik het dan allemaal loslaten en overal als een blinde in meegaan? Kijken waar het schip strand? Universiteit gaan doen en erachter komen dat het toch niets is? Wijn gaan maken en erachter komen dat het toch een raar vak isd? Bij mijn werk blijven en keer op keer maar ondervinden dat dat ook niet alles is? Met mijn ouders een woonboerderij kopen en er dan achter komen dat....., met mijn vriendin een gezin stichten en dan, en dan en dan....
Wat heb ik nu in de hand en wat niet?
Wie denkt dat hij/zij wat in de hand heeft,
waarom zou ik wat in de hand moeten hebben?
Wat is het nut van iets in de hand hebben om er dan achter te komen dat iets anders tocht net even iets beter in de hand ligt?
Rini, soms word ik een beetje gek van mezelf
al die toestanden......
ik wou even wat kwijt

liefs, Piet

Het antwoord

Hoi Piet,

Toevallig zit ik ook on-line.
Het is prachtig om te lezen met wel een precisie jij de dagelijkse werkelijkheid omschrijft.
Maar daar wordt je toch helemaal krankjorum van zolang je "dat" als de werkelijkheid blijft zien!
Je conclusie is helemaal juist... en die denker blijft je maar voeren met impulsen.
Zolang als je dat als uitgang blijft nemen, dan kom ik je veel kans nog wel een keer opzoeken in het/dat gekkenhuis! En dat gekkenhuis hier, gaat gewoon door..........

Tja,..........  de stilte is echter wel even iets heel anders.
Je houd je geest leeg en veegt het scherm schoon.
Het lijkt moeilijk als je het wilt gaan doen maar het is eigenlijk heel simpel Piet.
Je zult pas vrede vinden, als vrede een deel van je activiteit zelf wordt. 
Vrede zal een deel van het creatieve proces zelf worden.

Het zelfonderzoek staat centraal, en van daaruit kom je tot dit soort beschrijvingen.
Je hebt die denker altijd gelooft en je helemaal geen vragen gesteld, maar als je stil wordt....
Dan blijkt dat het heel anders ligt.
Het verzet???   Je moet al je geloofssystemen en zogenaamde vastigheden herzien!
Er blijft werkelijk niets meer over, je hebt geen poot meer om op te staan.
Zelfs geen concept, geen enkele vorm past of voldoet.
En die ik..... tja die heeft nog nooit bestaan als in de illusie van de denker.
Het is echter alleen spreektaal net als tijd en ruimte.

Piet, wanneer je de stilte ingaat, en je jezelf naar binnen keert.
Kun je dat denkcentrum misschien eens verlaten en het aandachtspunt verplaatsen.
Ga dan met je aandacht naar beneden, naar binnen, naar het hart.
Daar tref je misschien heel subtiel een warme sfeer van liefde en zachtheid aan.
Ga daar denkbeeldig naar binnen uitrusten en smelten.
Weet je geliefd en je zult alles gevonden hebben wat je ooit zocht.
Daar zijn we een!

Piet, blijf het onderzoeken en heb moed.

Je zult pas vrede vinden, als vrede een deel van je activiteit zelf wordt. 
Vrede zal een deel van het creatieve proces zelf worden.
Anders zul je steeds blijven zoeken.
Dit is de eerste en enige stap!
Daarin, in die stap, wordt het een leefwijze.....
De Triniteinen...... gewoon een antwoord op die leefwijze.
Verder niets,.....  helemaal niets......
het zou misschien kunnen helpen...

Een in de Liefde Rini

 

De reactie op het antwoord

Rini,

Het verzet zit zo raar geworteld in het denkproces, Ik denk dit en meteen begint het... Maar dit kan ook en dit is niet alles maar toch zit er een waarheid in, denken denken denken......
Na de meditatie is er alleen maar nu... Dit ervoer ik ook bij Jan van Delden, alles was nu en heel. Na Jan van Delden was het of ik alles begreep en zag maar dan niet op een mentaal niveau, ik reageerde anders dan anders,: heel natuurlijk op mijn omgeving. Jan zei ook dat het een tijdje duurde voordat de gewoontes weer greep op alles kregen, en zo gebeurde het ook.... Maar ja, waarom zou ik als het in 'die eenheid' zo prachtig was weer teruggaan naar mijn al vertrouwde patronen. Weer spelen dat ik een slachtoffer ben, 'weten wat ik wil' en de volgende week weer compleet anders 'geprogrammeerd' zijn. Ik weet dat het maar gedachten zijn, en dat die gedachten voortkomen uit vroegere emoties die al dan niet verwerkt zijn. Dat de stilte op het moment van de stilte compleet is maar dat diezelfde stilte het volgende moment (tijdens het helemaal eens zijn met de huidige nieuwe impuls) eigelijk geen betekenis meer heeft. Totdat op onverklaarbare wijze weer terug gevallen wordt op de stilte en er weer vrede is. Dat terugvallen heb ik niet in de hand en tevens het opgaan in impulsen niet. Dat is natuurlijk mentaal waar. Maar wat ligt er achter dat mentale?
Ik heb helemaal geen zin om alles vast te leggen in standpunten en verder te leven als een iemand die vastzit aan zijn (of haar) verleden. Het enige wat ik schijn te doen is alle gebeurtenissen onder te verdelen in goed en fout en vervolgens allerlei scripties te verzinnen om alles naar het voor mij goede te draaien zonder dat ik eigelijk besef dat 'ík' er geen invloed op kan uitoefenen maar dat het genade is wat mij overkomt.

Waar ik mee zit is dat ik niet aan verleden en standpunten vast wil zitten maar het toch doe.... Het lijkt wel onoverkoombaar. Een soort karma waar je aan vast zit.

Wat ik ook raar vind is dat ik de ene keer bijvoorbeeld een woonboerderij helemaal alles vind en het volgende moment een boomgaard.....

Als alles stil is kan ik er niet veel meer over zeggen maar dan blijft alles bij het oude want waarom zo'n grote afgunst tegen de zaak en het werk wat ik nu doe.... Maar ja er blijft een zeker verzet tegen de rare persoonlijke gewin die je 'hoger op' kunnen brengen in zo'n bedrijf. Ik zou het liever anders zien: alle technische mensen die in een bepaald vakgebied werken, werken samen aan een bepaald product die daadwerkelijk wat toevoegt in de gemanifesteerde vorm om ons heen, zonder persoonlijk gewin en zonder bedrijfskundige winst. De kennis ineenslaan en dan het op dat moment onderste uit de kan gevuld met vorm halen. Concurrenten worden een....

Dit is natuurlijk weer een hersenspinsel.... Maar ja ik schijn wat te hebben tegen al die persoonlijk georiënteerde winsten die gehaald kunnen worden in een multinational....

Al met al weet ik niet wie ik ben en wat ik wil en hoe ik me 'moet' manifesteren en wat waar is en wat niet waar is.
Maar hoe meer ik mediteer hoe harder daarna allerlei impulsen weer de boventoon gaan voeren hoewel er ook tegelijkertijd rare wonderlijke dingen gebeuren die dan (natuurlijk gelijk weer) mentaal de diepte in worden geschopt.

Rini,
Af en toe weet ik het niet meer: wat is echt?.....
Bij de stilte blijven is echt maar waarom dan al die mentale moeilijkheden...
Het zijn maar afkickverschijnselen, maar ja...........
Het volgende moment zijn het geen afkickverschijnselen maar gedachten van waarom zou ik dat allemaal doen. Het lijkt of ik controle verlies en dat is natuurlijk eng... IK ZIE DAT MAAR IETS HOUDT MIJ TEGEN......

liefs, Piet 

 
Het antwoord 

Hoi Piet, daar ben ik weer.

Het klinkt allemaal wel zeer authentiek Piet.
Het is duidelijk dat Piet steeds meer een getuige is, Maar nog steeds geneigd is dialogen te voeren met zijn oude vrijers, vandaar deze verwarring.
Je zegt het niet willen vastzitten aan structuren, verleden en standpunten maar het toch doe....
Dat valt of staat met het geloof dat je die hele ervaring bent ja dan nee.
Kijk Piet,  ik stel je de vraag van waaruit wordt dit alles waargenomen?
Als blijkt dat je het geheel waarneemt als een getuige wie ondergaat dit dan?
Jij of een bedachte jij?

Een stukje verderop in je schrijven:
Dat iets wat je tegenhoudt is dat dan wel waar?
Of meent een pseudo-werkelijkheid dat hij iets fout doet?
Hoe zou het zijn als je het nog radicaler zou doorvoeren en echt elke dialoog met die oude vrijers zou staken?
Zou er dan nog iemand zijn die hier last van heeft terwijl toch alles gewoon door gaat.
Ook dat oude vrijer geouwehoer gaat gewoon door.
Maar ben jij dat? Of ben jij Dat wat er naar kijkt en luistert!
Zit niet daar de enige werkelijke vrijheid!
De vraag wie ben ik? is vaak essentieel in dit soort verwarringen.
Daarnaast het radicaal staken van elke dialoog met die oude gewoonte en patronen.
Laat al die verschijnselen maar zijn gang gaan en door je heen spoelen

Mediteren komt eigenlijk van het woord Djana en dat betekent getuige bewustzijn.
Hoe meer je getuige bent van al deze dagelijkse hersenspinsels en oude geloven, hoe meer er een zekere verwarring ontstaat omdat je vanuit je oude gewoontes wilt gaan reageren.
Als je van daaruit dan nog reageert klopt het ineens niet meer met wat je nu als de hoogste werkelijkheid ziet.
Hierin zit de verwarring en een krampachtig zoeken naar houvast.
Helaas dat is er niet meer en nu moet je gaan wennen aan dat concept van niets meer vast zetten.
Blijf maar kijken Piet, je leraar is je houvast en zekerheid dat je niet gek wordt of doordraait.
Hij vertegenwoordigd het niets als een stevige diamantharde zekerheid.
Je weet zelfs al dat je alleen met niets werkelijk vrij wordt en ervaart door het ontwikkelde getuigen bewustzijn je laat zien hoe onvrij je werkelijk bent.
Weet dat het doen is door niet te doen. het doen is het getuigen zijn ontwikkelen en het niet doen is eruit blijven en alleen maar blijven kijken.
En dat terwijl je denker je alleen maar kan vertellen dat je dingen moet doen.
Blijf kijken Piet, daar alleen zit de vrije Piet!

Liefs Rini