Retraite Oirschot 9-da
Meditatiedag 21 dec '05
Overgave
Neutraal zijn in .....
Thema de Liefde
Alleen de ervaring .....
Helderheid
Meditatiedag 14 mei
Geven noch nemen
De Ruimte
Kerstcadeau
De Liefde
De Stilte
De Oorsprong
Openheid
De Liefde 2
De Ene
Gewaren
Inleiding muziek .....
 
 
 
 

Dag 8 Oirschot
Door Rini van Vught
13 april 2006

Teksten gedurende de 9-daagse: Dag3 - Dag4 - Dag5 - Dag6 - Dag7 - Dag8


Gisteren hebben we samen gekeken naar hoe vrij je eigenlijk op bepaalde punten bent. De kundalini oefening werd voor de meeste onder jullie al snel een veldslag van egokramp.
Prestatie en iets willen bereiken stonden hoog in het vaandel. Maar juist dit bewust laten werken met spanning en ontspanning, is het verschil tussen gerealiseerd en of onbewust overkomen. Luister: Je was als baby toch ook vrij, maar daar heb je toch ook niets meer aan.
In de oorspronkelijke totale ontspanning overkomt het je ook, maar als gevolg van deze oorspronkelijke ontspanning en niet als doel.

Zolang dingen onbewust zijn, welke dingen ook, spreek je over iets anders als realisatie.
Het is niet een ikje die iets tot realisatie kan brengen, nee het is het oorspronkelijk vrije Zelf, waar je aandachtslicht in alle omstandigheden op gericht bleef. Je bent als ikje ook niet in staat ook maar iets anders op te wekken dan kramp.

Vandaag wil ik je vragen eens goed te onderzoeken wat je bij de oefening nou precies hebt gedaan, en waarom de gerichtheid op je oorsprong weer even zoek was.
De basis voor deze kramp/valstrik is: Er is iemand die iets doet, iemand die iets ervaart of iemand die iets ondergaat. Daarnaast kunnen jullie allemaal tijdens de meditatie of als ik het je vraag heel gemakkelijk naar binnen gaan en daar in ontspannen. Dan valt je middelpunt er ook uit en is er geen ikje en ook niet het idee van een ikje. Je zakt dan in het oorspronkelijke Zelf. We spreken dan over globaal bewustzijn wat open en vrij is.

Tot slot zie ik nog steeds dezelfde personen continue met elkaar praten. Het trekken aan elkaar zal jullie wel iets opleveren. Het steeds maar moeten praten schijnt geen patroon te zijn? Ligt daar geen werkterrein?
Je moet het zelf weten, maar in mijn ogen neem je het niet serieus en laat je die oude zooi maar stromen. Ik heb daar geen bezwaar tegen als je andere niet lastig valt of hindert.
Maar het rimpeleffect gaat gewoon door. Ik hoop dat juist deze mensen de 8ste dag eens de hele dag zwijgen, zwijgen in alle talen! Anders kun je beter in een kroeg gaan zitten maar niet op een retraite. Er is wat mij betreft  mentale spiritualiteit genoeg!

Ga dus naar je hart en zwijg, misschien dat je dan in staat bent echt te gaan luisteren. Het idee iets te hebben bereikt is even dwaas als elk ander idee maar meestal de voedingsbodem om de teugels los te laten. Het niet kunnen zwijgen is ook onvrij! Het is onbewust net als al het andere. Realisatie is iets anders.

Als je dit niet ziet wordt het tijd toch eens echt aan je onderzoek te beginnen. Dat is kijken naar wat zich telkens herhaalt en aandient. Misschien kun je dan de echte vrijheid realiseren, net iets verder dan je mond.
Zwijgen is Goud maar spreken is …….  Meestal een egotrip!