Retraite Oirschot 9-da
Meditatiedag 21 dec '05
Overgave
Neutraal zijn in .....
Thema de Liefde
Alleen de ervaring .....
Helderheid
Meditatiedag 14 mei
Geven noch nemen
De Ruimte
Kerstcadeau
De Liefde
De Stilte
De Oorsprong
Openheid
De Liefde 2
De Ene
Gewaren
Inleiding muziek .....
 
 
 
 

9-daagse Retraite Oirschot
Door Rini van Vught
6 april t/m 14 april 2006

Teksten gedurende de 9-daagse: Dag3 - Dag4 - Dag5 - Dag6 - Dag7 - Dag8


Thema: Ik-Ben  
     

Deze 9 daagse heb ik gekozen voor het thema: Ik-Ben
Het is een prachtig thema omdat het mij zoveel mogelijkheden bied het uiteindelijke wat toe te lichten. Om maar gelijk met de deur in huis te vallen, Als er na het Ik-Ben nog iets komt praat je over een verschijnsel. Dat verschijnsel verschijnt in het grote bewustzijn wat alles in zich draagt. Ik-Ben is als een onaangetast kind. Heb de moed de oorspronkelijke geest in jezelf te zien! En daar moet je het bij laten!

Er is dus het gebied van de verschijnselen maar ook dat van het oorspronkelijke. Dit zijn dus twee verschillende niveaus. Dat oorspronkelijke vrije kind is nog steeds in je aanwezig. Vele mensen hebben dus naast dat vrije kind ook onvrije mechanismen ontwikkeld. Deze duiden we ook vaak aan als ik-krampen of als een pijnlichaam. Een pijnlichaam is niet helemaal juist omdat het vaak slechts gebieden zijn op een of ander energetisch niveau. Maar in zijn geheel gezien zou je het ook een pijnlichaam kunnen noemen. Zo’n pijnlichaam kent zijn eigen mechanismen en kan te pas en te onpas opstarten.

Het opstarten is eigenlijk niet zo’n probleem maar het reïncarneren daarin wel. Het ego denkt namelijk dat het verstand de leiding heeft. Als jij je weer identificeert of vereenzelvigt met dat oude en vaste mechanismen dan begint er weer een hele kermis/weg van lijden op te starten. Het komt er feitelijk op neer dat denken en gewaarwording bij het Ik-Ben uiteengaan.
In plaats van te verdrinken in je gedachten of mechanismen en deze als de leiding te ervaren ga je jezelf ervaren als het bewustzijn er achter. Dit is het feitelijke begin van het ontwaken.
Wanneer het ontwaken doorzet neemt het bewustzijn weer de leiding en is het verstand een dienaar. Het wordt automatisch omgezet in cultivatie, handelen.
Je daalt dan af in een tegenwoordigheid.
Ik-Ben. Wat bewustzijn zonder gedachten is. Dat is ontwaken.

Het ontwaken duidt erop dat je ziet dat wat de dag brengt de illusie is en wat de nacht brengt werkelijkheid. Je ervaart dan dat het zogenaamde slapen de stilte, licht en de leegte werkelijkheid is. Als ik spreek over dat het ontwaken als het ware moet doorzetten bedoel ik daarmee dat er eerst sprake lijkt te zijn van een zekere ontwikkeling binnen het bewustzijn op het mentale niveau. Men denkt vaak dat men het allemaal al wel weet maar in de werkelijkheid starten er steeds maar weer toeters en bellen op. Het oude pijnlichaam doet steeds zijn eigen dansje. Zolang als dit mechanisme je nog kan meenemen op een of andere manier zou je kunnen spreken van bewustzijnsontwikkeling. Schijnbaar is er iets niet helemaal helder waardoor het oude mechanisme je nog steeds kan mee slepen, kan raken. Wanneer geen enkele gedachte meer om aandacht vraagt, ook niet de gedachte dat je een toestand van volmaakte rust hebt bereikt! Jullie denken dat je op zoek bent naar de oorspronkelijke geest, maar pas op! Meestal is het slechts naar een toestand van voldoening. Je oorspronkelijke geest hangt op geen enkele manier af van dingen die veranderen of verdwijnen. Het onderzoek en het steeds preciezer kijken lijkt van steeds groter belang. De gedachte het allemaal wel te weten is ook een grote instinker. Als je het allemaal al wel weet kan er weinig meer gevormd worden. Juist door het open te breken, en het te laten is de deur naar transformatie wagenwijd openzetten. Dan wordt het wachten zonder verwachtingen, doen door te laten.

Bij spiritualiteit is er sprake van onthechting. Die onthechting slaat op het onthechten van oude vaste vertrouwde patronen en geloofssystemen. Je hebt je helemaal geïdentificeerd met deze patronen en denkt zelfs dat je dat bent of dat het de waarheid is. Maar luister als jij de enigste denker en bedenker bent van dit geloofssysteem. Dan is het niets anders dan jou geloof binnen je eigen bananen republiek. Je geloofssysteem over je eigen bananenrepubliek is erg hardnekkig. Dit komt omdat alles wat je gelooft gebaseerd is op opgedane ervaringen. Dit systeem heeft je volgens die ervaring doen overleven in deze bedreigende wereld. Toch zijn het echter niets anders als aangeleerde denk-concepten. Denk-concepten waarin je de diverse verschijnselen en opgedane ervaringen hebt proberen te benoemen en verklaren.
Verklaren en het woord zegt het al je wil klaarheid helderheid scheppen over de situatie waarin je verkeerd. Het is de aard van de ratio om alles te willen begrijpen en verklaren. Het verklaren binnen het voor jouw opdat moment ontwikkelde mentale bewustzijn. Je ratio blijft zoeken naar een voor dat moment passent en aanvaardbaar concept. Dat denken kan dus nu concepten hanteren van een vier jarige peuter als de absolute werkelijkheid. Ook als is het nu beter voor je om je geloofssysteem te herzien is het ongelofelijk eng om dat te veranderen. Het ondermijnt al je zekerheid en een periode van verwarring en zoeken breekt aan. Soms heb je dan ook geen zin meer in die onzekere toestand en dan kom je in verzet.

Deze angst om het vertrouwde los te laten zou je kunnen zien als een schil van je pijnlichaam evenals je geloofssysteem. Ik noem jou geloofssysteem bewust je eigen bananen republiek om gelijk voldoende afstand te creëren. Het afstand nemen van je geloofssysteem is afstand nemen van je bewuste of onbewuste standpunten. Hierdoor kan zich iets, weer openen. Het pad van het bewustzijn wordt hier op het niveau van de denker steeds breder terwijl hij op het niveau van doen steeds smaller wordt.

Vaak loop je ook tegen je masker aan. Een masker is een aangeleerde houding om iets te maskeren te verbergen. Het is een soort mechanisme om te overleven binnen de wereld van je angsten en onzekerheden. Het masker heeft steeds gewerkt en is daarom erg hardnekkig. Je zou kunnen zeggen dat het ook een schil is van het pijnlichaam. De een heeft een masker alsof hij het allemaal wel weet en de ander heeft een masker van aardig zijn en leuk, je steeds afhankelijk opstellen van andere etc. 

Maskers zijn er om je angsten en onzekerheden te maskeren te verbergen. Je masker is een schreeuw om erkenning. Deze erkenning ligt totaal bij jezelf en nooit bij een ander. Zo’n masker doet steeds zijn eigen dansje. Het enigste wat je kunt doen is getuige zijn. Wanneer er voldoende bewustzijn is over dit alles zal het getuige zijn de weg openen van transformeren. Op het gebied van het mentale ben je slechts de getuige van al deze kronkels. De meeste mensen zijn zo afgeleid door hun gedachten dat ze de oorspronkelijke gevoelde levendigheid in hun wezen niet opmerken. Vanuit de stoffelijkheid eenvoudigweg voelen wat daar leven aan geeft!

Het oorspronkelijke Zijn is, terwijl je waarneemt wat wordt waargenomen als er geen waarnemingen zijn. Dan valt pas elke denkkramp/ hechting etc. radicaal weg.

Wanneer je het contact met deze oorspronkelijke levendigheid niet meer voelt, ga je op zoek naar dingen die het natuurlijke welbevinden zouden kunnen vervangen. Het verlies van dit contact wekt steeds een onbehagelijk gevoel op. Er start dan een mechanisme op om dit contact te compenseren. De meest voorkomende zijn obsessie door sex., drank of een sterke prikkeling van de zintuigen. Bv.harde muziek, opwindende en gevaarlijke activiteiten, of het gebruik van drugs. De andere dekmantel is een partner die je gelukkig zal maken.

Woestijndagen zijn dagen van stilte en bezinning. Dagen van verdieping en zelfonderzoek.
Ik-Ben gaat dieper dan naam en vorm. Je diepste besef van wie je bent hangt nauw samen met innerlijke stilte. In deze stilte kan de waarheid en wijsheid in ons wezen indalen en het Ene zich manifesteren. Als we stil zijn kunnen we naar de stilte luisteren en het woordloze Zijn van het Ik-Ben ervaren. Wanneer je aangeraakt wordt door de stilte dan komt er ruimte voor het accepteren van het dagelijkse leven en al zijn verschijnselen. Door deze acceptatie ontstaat de integratie van wat je eerst opsplitste in goed of kwaad, positief of negatief. Wanneer het donkere je licht genoeg is zal deze non-duale houding alles transformeren tot het Ene. Wat overblijft is Ik-Ben.   

                                                                                    
Rini