Bevrijdingsdag 5/5 '07
Oirschot 29/3 - 6/4 '07
Oirschot 20 dec '06
Retraite Oirschot 3-da
Retraite Oirschot 9-da
Meditatiedag 21 dec '05
Overgave
Neutraal zijn in .....
Thema de Liefde
Alleen de ervaring .....
Helderheid
Meditatiedag 14 mei
Geven noch nemen
De Ruimte
Kerstcadeau
De Liefde
De Stilte
De Oorsprong
Openheid
De Liefde 2
De Ene
Gewaren
Inleiding muziek .....
 
 
 
 

Openheid
Door Rini van Vught
2 september 2004

In deze dagen van bezinning is het goed om een uitdieping van openheid in de stilte meer tot realisatie te brengen.
Normaal zijn we steeds geneigd om als maar dingen te doen, lichamelijk of mentaal.
We zoeken steeds afleiding en willen alle leegte opvullen.
Deze drie dagen bieden je de kans om bij de stilte en openheid te blijven.
Je zoektocht naar….. een diepere dimensie te geven.
Het geeft je de tijd om het verlangen naar de persoonlijke dood eens te laten doorwerken en uitdiepen.
Deze radicaliteit is vaak in een van onze niveaus erg bedreigend en beklemmend.

Om het geheel wat overzichtelijker te maken wil ik enige niveaus gaan benoemen.
Er zijn vele niveaus van een persoonlijk zelf.
Sterker nog zolang als er spraken is van enig zelf is er nog spraken van een persoonlijkheid.

Er is het mentale niveau, wat je steeds in beweging brengt zolang als er bewust of onbewust een persoonlijke identificatie is.
Er is het emotionele niveau, wat je steeds in beweging brengt zolang als er bewust of onbewust een persoonlijke identificatie is.

Als we ons hier op richten onderzoeken we in hoeverre dit nog invloed op ons uitoefent.
Luister mogen het duidelijk zijn dat zolang als één van die niveaus je in beroering kan brengen er nog een gehechtheid in zit.
Je kunt je mentaal wel voor gaan stellen dat je alleen maar gaat kijken maar hou je niet voor de gek.
Zolang als daar ook maar een beweging is, is er nog een kracht en dus ook een niet doorleefde onthechting.
Deze onthechting is even actief als passief!

De kern van enig zelf ligt besloten in de wil of het vermogen tot wilskracht.
Afgaande op mijn directe ervaring heb ik de wilskracht altijd als superieur aan het mentale en voelende vermogen ervaren.
Het vermogen tot willen is de kern van het denkende en voelende zelf.
Op zichzelf is het denken of de behoefte om iets te doen of te bezitten niet in staat te handelen.
Als denken of voelen een rol willen spelen in ons gedrag, dan moeten zij in beweging worden gebracht door onze wil.

Willen bereikt dus een diepte die verder gaat dan denken en voelen.
Willen gaat zover, dat je het mentaal via kennis of via gemoeds- en gevoelstoestanden het zelfs niet kunt bereiken en begrijpen.
In dat willen is er nog altijd een zelf aanwezig.
Dit alles verschijnt in het niveau van je geest/bewustzijn.
Het zelf van je bewustzijn is nog steeds een zelf.
We zouden dit niveau al meer en meer kunnen vergelijken met het getuigenbewustzijn.

Via het willen gaat alle Aandachtsenergie steeds terug over op getuigenbewustzijn.
Getuigenbewustzijn houdt niet in dat je het gaat veranderen maar dat je het laat gebeuren zonder erin verstrikt te raken.
Er volgt dan geen identificatie meer op geen enkel niveau.
Totale openheid dus!

Dat de onthechting even passief als actief is misschien door het voorgaande wat duidelijker geworden.
Zolang er enige vorm van een zelf aanwezig is, kan de wilskracht een belangrijke bijdrage leveren mits deze niet in een dualiteit verstrikt raakt!
Het kan je gerichtheid en interpretatie bewust houden bij de Openheid, Ruimte of Getuigenbewustzijn.
Dan kan alles daarin gaan oplossen.
 
Ook al is er getuigenbewustzijn van voelen en denken, is er de vraag, of je ook er los van bent?
Is vrijheid een bedachte vrijheid…. of een emotionele vrijheid …. of een vrijheid in het bewustzijn?
Het is goed je deze vraag te stellen want voor je het weet heb je alweer enige vorm als uitgang genomen.
Deze manier van vorm bewust of onbewust als De Waarheid te zien of te gebruiken is zo subtiel dat je het alleen via waarachtig getuigenbewustzijn opmerkt!
Natuurlijk weet je deze dingen ergens wel maar ….. het is niet volledig gezien en dus nog niet jouw eigen directe ervaring zolang jij er niet blijvend één mee bent.
Alles wat ook in het Onuitsprekelijke plaats vindt is eeuwig en blijvend.
Dit betekent dat elk bereikt niveau van stilte die werkelijk één is, niet meer veranderd.

Wanneer het mentale niveau van kennis wat gebaseerd is op herinnering en herkenning (de cognitieve geest) als eerste verdwijnt, vallen niet de emoties weg maar de bron van hun macht, de wil, en wordt onbeweeglijk.
Het directe gevolg hiervan is dat de aftakkingen van de gevoels- en gemoedstoestanden (de affectieve geest) langzaamaan oplossen en voordat wij het goed en wel merken, kunnen ze zelfs verdwenen zijn.
Wat overblijft is een onbeweeglijke stille wil, terwijl in dat onbeweeglijke bewegingen blijven doorgaan.

De eenwording met God is een vereniging van 2 willen en omdat de wil het zelf is, blijkt dat wanneer het zelf voorgoed in het stiltepunt verdwijnt het totale affectieve systeem wordt opgeheven of voor altijd het zwijgen wordt opgelegd.
De wil is de bron van persoonlijke – niet lichamelijk – energie.
Zijn afwezigheid is de oorzaak van het energieloze en levenloze gevoel dat volgt op de verdwijning van het zelf.
Een groot deel van de Doortocht bestaat dus uit het aanpassen aan een leven zonder dit vermogen.

Zolang er een wil is is er een weg een doel.
Op het moment dat de wil oplost in alle niveaus, val je in de eenheid met God.
Het zelf verdwijnt voorgoed in het stiltepunt.