Bevrijdingsdag 5/5 '07
Oirschot 29/3 - 6/4 '07
Oirschot 20 dec '06
Retraite Oirschot 3-da
Retraite Oirschot 9-da
Meditatiedag 21 dec '05
Overgave
Neutraal zijn in .....
Thema de Liefde
Alleen de ervaring .....
Helderheid
Meditatiedag 14 mei
Geven noch nemen
De Ruimte
Kerstcadeau
De Liefde
De Stilte
De Oorsprong
Openheid
De Liefde 2
De Ene
Gewaren
Inleiding muziek .....
 
 
 
 

Stilte meditatiedag 21 december 2005
Door Rini van Vught
21 december 2005

Thema: Alleen in de stilte is de afwezigheid van tweeheid gerealiseerd.

In dit thema wordt eigenlijk al alles gezegd wat er over de essentie te zeggen valt.
Laten we eerst maar eens gaan kijken naar geen tweeheid. Als er geen tweeheid bestaat.
Dan kun jij ook nooit een eenheidservaring hebben… terwijl er wel absolute eenheid is. Toch spreken we over eenheid, maar als er iemand is die het ondergaat ervaart of doet heb je het over een tweeheid. Dus een jij of
te wel een ik kan nooit een eenheid ervaren, pas als die jij er niet meer is, dan pas is er eenheid over…….

Hier kun je zien hoe woorden nooit kunnen zeggen wat de essentie is, maar alleen naar de essentie verwijzen. En zo wordt je door de levende leraar meegenomen op een reis, een reis in een geleidemeditatie vanuit de essentie. De essentie is vrij en onthecht. Onthechting van alles waar je nog aan vast zit. Sterker nog, de essentie van onthechting is ontdekken dat er, om gelukkig te zijn, niets maar dan ook helemaal niets nodig is! Zelfs geen ik die het ondergaat, ervaart of doet.
Daar waar de afwezigheid van tweeheid zich heeft gerealiseerd is vrede, gelukzaligheid, vervulling, overgave, fundamentele vrijheid, liefde en stilte!

Wanneer er eenheid is dan………….  Dan stopt elke beweging om het te verklaren of te benoemen. Je zou het zo kunnen zeggen. Dan is er ineens beweging …… maar het blijft stil…. En deze beweging zou je kunnen zeggen wordt als het ware waargenomen door iets onbeweeglijks….. Het aandachtslicht straalt op het aandachtslicht.
De essentie ziet de essentie. De stilte ….. is de stilte.

Merk op dat juist die aanscherping van die laatste verwoordingen eenheid impliceren.
Er is dan als het ware sprake van een direct “thuiskomen.” Maar er is duidelijk niemand die het doet, niemand die het ervaart en niemand die het ondergaat.  De essentie is onthechting! De essentie IS,… onthechting!  De essentie van onthechting is eenvoudigweg gelukkig zijn. Om gelukkig te zijn, is er niets nodig! In de essentie kan jij nooit komen.
Daar regeert de genade….. En de genade dat ben Jij met een hoofdletter.

Opdat niveau is er een zeker notie van het pure naakte Zijn! Echter zonder dat daar iets van gedachten of emoties zijn. Maar wel gevoelskwaliteiten. Hoe vertel je de zee dat hij water is en nat en doorzichtig en vloeibaar en wolk en waterdamp en warm en koud en golf en strand en regen en sneeuw en hagel en… en ….eh …..enzovoorts…… De aard van de denker is alles benoemen en daardoor versplinteren, fragmenteren. Hierdoor lijkt de oorspronkelijke eenheid te verdwijnen, maar in wezen zal de denker nooit de essentie kunnen benoemen.

Maar daarmee is alles wat die bedenkt slechts een flauwe afspiegeling van de essentie en wordt direct een tweeheid als je het als standpunt gelooft. Wat je dus gelooft dat waar is, is wet voor diegene die het gelooft.
Pas weer als die gelovige radicaal verdwijnt is het toneel waarin dit alles verschijnt weer origineel, blanco, maagdelijk, naakt en schoon. Deze authentieke essentie die onuitsprekelijk is, komt pas echt ten volle tot zijn recht als het stil is.
Daarom zou je kunnen zeggen dat:
Alleen in de stilte de afwezigheid van tweeheid is gerealiseerd.





Liefs Rini